Rowery górskie (ang. MTB - Mountain Bike) to ogólna nazwa rowerów, które lepiej byłoby nazwać rowerami do jazdy po trudnym terenie, gdyż wbrew swojej nazwie nie muszą one służyć wyłącznie do jazdy w górach.
Klasyczny rower górski jest rowerem na kołach 26 calowych o krótkiej, zwartej i specjalnie wzmacnianej ramie, z większym niż w rowerach szosowych prześwitem pod pedałami, zaopatrzonym w prostą kierownicę, mocne hamulce i odporny na uderzenia oraz brud osprzęt, dający możliwość zmieniania przełożeń w jak najszerszym zakresie. Klasyczny rower górski powinien też posiadać przynajmniej przednią amortyzację. Rower taki jest cięższy od rowerów szosowych - masa roweru górskiego dobrej klasy waha się w zakresie 10-12 kg, choć najdroższe rowery zawodnicze do cross-country mają masę ok 7-8 kg.
Ze względu na amortyzację klasyczne rowery górskie dzielą się na:
- rigid, czyli rowery pozbawione amortyzacji (np. rowery cyklotrialowe)
- hardtaile, czyli rowery bez tylnej amortyzacji,
- softtaile, czyli rowery ze szczątkową tylną amortyzacją (bazującą na ugięciu materiału, z którego zrobiona jest rama np. Cannondale Scalpel),
- rowery full-suspension - z pełną amortyzacją.
Klasyczny rower górski służy do uprawiania turystyki w trudnym terenie, a jego sportowe odmiany służą do uprawiania dyscypliny o nazwie Cross Country (XC), czyli przełajów po pętli 10-20 km, które pokonuje się w czasie zawodów 3-4 razy lub maratonów MTB, czyli wyścigów w terenie, jednak na znacznie dłuższej trasie (nawet do 200 km) o mniejszych interwałach niż w XC.
edytuj Odmiany rowerów górskich
- rower DH (zjazdowy) - downhill - budowa i geometria ramy nie pozwala właściwie na jazdę pod górę, po płaskim z trudem. Swoje możliwości pokazuje dopiero podczas zjazdu. Rower zjazdowy jest amortyzowany z przodu (najczęściej amortyzator dwupółkowy) i z tyłu, zawieszenie ma bardzo duży skok, powyżej 150 mm, mocno giętą kierownicę, mniej przełożeń, jest znacznie solidniejszy i znacznie cięższy od klasycznego roweru górskiego. Jego przeciętna masa to 16-18 kg, kiedy mamy na uwadze dzisiejszą filozofie "lekkiej zjazdówki", typowe rowery do DH często ważą nawet ponad 20 kg. Na rowerze tym rozgrywa się konkurencje sportową - zjazd po stromym stoku, gdzie prędkości dochodzą do 100 km/h.
- rower do dual-slalomu - pośredni między rowerem zjazdowym i rowerem klasycznym pojazd, który nie jest tak ciężki jak typowy rower zjazdowy, zwykle nie posiada tylnego zawieszenia i daje się nim także jechać po płaskim terenie - służy on do rozgrywania konkurencji polegającej na równoległym zjeździe dwóch zawodników po wąskich i krętych, komplementarnych trasach, bogatych w różnorakie wybicia i lądowania - tzw. "hopy".
- rower FR - freeride - rower służący do jeżdżenia na specjalnie zbudowanych trasach głównie w lasach pełnych przeszkód z drewna- mostki "north shore" , skocznie, równoważnie. Główną cechą charakterystyczna Freeride'u są "dropy", wielometrowe uskoki z klifów, na pochyłą powierzchnie lądowania.
- rower XC - cross country - rower służący do jazdy w urozmaiconym terenie. Asfalty, lasy, polne drogi, góry... Najbardziej uniwersalny i najbardziej popularny w Polsce. Najczęściej posiada choć przedni amortyzator, jednak coraz częściej ma pełną amortyzację. Dobierając amortyzator, opony, rozmiar zębatek, można go ukierunkować bardziej na tereny płaskie lub góry. Dobra waga roweru XC to 10-12 kg.
- rower enduro - rower przeznaczony głównie do warunków górskich . Konstrukcja pomiędzy rowerem DH a XC. Waga 12-16 kg, skok zawieszenia 130-150 mm, solidna konstrukcja pozwalająca na jazdę pod górę, ale dająca najwięcej frajdy na zjazdach.
Rowery, które trudno zakwalifikować do innych kategorii, niż górskie, choć z górami niewiele mają wspólnego.
- rower trialowy - rower na kołach 24" lub mniejszych o bardzo oryginalnej budowie, bardzo bardzo niskiej ramie, praktycznie nie da się na nim normalnie jeździć na długich dystansach. Prawdziwe rowery do trialu nie mają siodełka. Służy do wykonywania "sztuczek", oraz do cyklotrialu - czyli jazdy po krótkiej ale bardzo trudnej trasie wymagającej pokonywania przeszkód w rodzaju wysokich ścianek, beczek, poręczy, schodów itp. Głównym zadaniem triailowca jest wykonywanie jak najwyższych skoków i zachowywanie równowagi przez jak najdłuższy czas.
- rower streetowy' - rower najczęściej na kołach 24" z ramą mniejszą od zwykłego górskiego, a większą od BMX'a. Nie posiada przerzutek, widelec z przodu jest sztywny (istnieje jednak szerokie grono osób, które wolą jeździć z amortyzatorem), często w wersji brakeless (brak przedniego i tylnego hamulca). Robi się na nim akrobacje na schodach, murkach, poręczach oraz płaskiej powierzchni.
- rower dirtowy - rower podobny do streetowego, ale z amortyzatorem o skoku najczęściej 90-110 mm (istnieje jednak szerokie grono osób, które wolą skakać ze sztywym widelcem), zazwyczaj jednym hamulcem; z tyłu. Skacze się nim po wybiciach usypanych z ziemi zwanych "dirtami" bądź "hopami".